Artykuł ze strony internetowej: www.wspolnota.org.pl na temat przyjętej przez sejm ustawy o rewitalizacji

Ustawa rewitalizacyjna przyjęta

Autor: Oprac. Andrzej Gniadkowski / 27.07.2015

Specjalne Strefy Rewitalizacji czyli tereny, na których będą panowały uproszczone procedury umożliwiające m.in. dotacje gminne na remonty budynków przewiduje ustawa o rewitalizacji przyjęta przez sejm. Posiedzenie komisji, która przygotowała rekomendacje na posiedzenie sejmu zakończyły brawa ze strony obserwujących prace samorządowców.

 

Zdaniem autorów ustawy (Ministerstwo Rozwoju i Infrastruktury) nawet 20 proc. terenów miejskich to obszary zdegradowane, wymagające rewitalizacji. To specjalnie dla tych obszarów, zamieszkałych przez prawie 2,5 miliona osób, powstał projekt ustawy mający te skomplikowane procesy przywracania tych terenów do właściwej tkanki miejskiej ułatwić.

 

Rząd przyjął założenia ustawy o rewitalizacji 24 marca 2014 roku. 30 czerwca 2015 roku Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o rewitalizacji, a 23 lipca 2015 roku projekt ustawy o rewitalizacji przyjął Sejm.

 

Jednym z istotniejszych elementów ustawy jest uregulowanie kwestii dotyczących gminnych programów rewitalizacji (GPR). Będą one podstawowym narzędziem prowadzenia rewitalizacji, zapewniającym jej kompleksowość oraz działania w ścisłej współpracy ze społecznością lokalną. Jego podstawą powinno być wyznaczenie obszarów wymagających działań oraz przedstawienie strategii ich prowadzenia. 

 

Założenia ustawy przewidują dwa tryby ułatwiające prowadzenie rewitalizacji w gminie. 

 

1) utworzenie na obszarach rewitalizowanych Specjalnej Strefy Rewitalizacji (SSR). Status SSR umożliwi korzystanie ze szczególnych udogodnień (np. możliwość przyznania dotacji na remonty budynków), a także uprości procedury administracyjne związane z realizacją GPR;

2) uchwalenie miejscowego planu rewitalizacji (szczególna forma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego), który będzie podstawą realizacji przekształceń urbanistycznych oraz prac inwestycyjno-budowlanych ujętych w GPR. Regulacje cechujące tę specjalną postać planu miejscowego to np. możliwość zawarcia w planie miejscowym koncepcji urbanistycznych czy przypisania do nieruchomości szczegółowych warunków realizacji inwestycji przewidzianych w planie.

 

W ustawie można zauważyć obecne nurty w dyskusji o miastach (konsultacje, piesi, rowerzyści). Dla przykładu ustawa w art. 41. wprowadza zmiany w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W art. 1 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

 

"4. W przypadku sytuowania nowej zabudowy, uwzględnienie wymagań ładu przestrzennego, efektywnego gospodarowania przestrzenią oraz walorów ekonomicznych przestrzeni następuje poprzez:

1. kształtowanie struktur przestrzennych przy uwzględnieniu dążenia do minimalizowania transportochłonności układu przestrzennego; 

2. lokalizowanie nowej zabudowy mieszkaniowej w sposób umożliwiający mieszkańcom maksymalne wykorzystanie publicznego transportu zbiorowego jako podstawowego środka transportu;

3. zapewnianie rozwiązań przestrzennych, ułatwiających przemieszczanie się pieszych i rowerzystów;

4. dążenie do planowania i lokalizowania nowej zabudowy"

 

Istotnym elementem procesu ma być też prowadzenie szerokich i różnorodnych konsultacji społecznych (ankiety, wywiady, debaty, warsztaty) obejmujących wszystkich interesariuszy. Wyniki konsultacji muszą być upublicznione.

 

Interesariuszem procesów rewitalizacyjnych będzie każdy podmiot zainteresowany przebiegiem rewitalizacji, a przede wszystkim: mieszkańcy i władze gminy, organizacje pozarządowe, przedsiębiorcy. 

 

W nowej perspektywie UE przewidziano na projekty rewitalizacyjne w sumie 25 mld zł. Z tego 7 mld zł w krajowych programach operacyjnych, 15 mld zł w regionalnych programach operacyjnych, a 3 mld zł w budżecie państwa i samorządów.

 

Odpowiedz Wójta Gminy Raniżów na pismo mieszkańców osiedla ,,Domowe" w sprawie dróg

Artykuł z lipcowego numeru ,,Przeglądu Kolbuszowskiego"

,,Raniżowskie drogi”

Na ostatnią sesję Rady Gminy Raniżów w dniu 25 czerwca 2015, przybyła delegacja mieszkańców osiedla ,,Domowe” w Raniżowie, domagając się od władz gminy budowy dróg  na wspomnianym osiedlu. Przynieśli  ze sobą pismo skierowane do Wójta Gminy oraz Rady Gminy, podpisane przez niemal 200 mieszkańców osiedla, w którym sformułowali swoje żądania,  popierając je solidnymi  argumentami.

Ponieważ nie wszyscy Czytelnicy ,,Przeglądu Kolbuszowskiego” wiedzą co to jest osiedle ,,Domowe” w Raniżowie, na początek należy więc  im to wyjaśnić. Otóż teren tego osiedla, jeszcze pod koniec lat osiemdziesiątych XX wieku stanowił  grunty rolne mieszkańców Raniżowa, w większości obsiewane żytem  z uwagi na niska klasę gleby. W tym czasie w Raniżowie zaczęło brakować atrakcyjnych działek pod zabudowę jednorodzinną, a dodatkowo drobne rolnictwo zaczęło podupadać. Ponieważ mieszkańcy Raniżowa, jak i okolicznych miejscowości chcieli się osiedlać  na ziemi swoich przodków, zaczęły wśród łanów zbóż powstawać pierwsze domy.  Na przestrzeni ostatniego 25-lecia budownictwo bardzo się rozwinęło, w efekcie czego powstało największe  osiedle na terenie całej Gminy Raniżów. Osiedle stało się w tym czasie swoistą ,,ziemią obiecaną” nie tylko zapobiegającą ucieczce mieszkańców do większych ośrodków, ale również przyciągając nowych mieszkańców na teren Raniżowa. Przyczyną takiej atrakcyjności osiedla było bardzo dobre położenie niemal  w samym centrum miejscowości, ale zarazem z dala  od ruchliwych dróg. I wszystko by było dobrze, gdyby nie fatalny stan dróg na osiedlu, który to psuje sielski obrazek życia. Stąd wizyta mieszkańców na sesji i ich zdecydowany apel aby nastąpiły konkretne  działania w tym temacie.

               Na początek mieszkańcy uzasadniają swoje postulaty ekonomicznie pisząc o tym, że: ,,nasze osiedle jako jedyne posiada plan zagospodarowania przestrzennego, co wiąże się z tym, że nasze grunty w większości są opodatkowane podatkiem od nieruchomości, którego stawki są znacznie wyższe od podatku rolnego”. I dalej: ,,w rejonie osiedla ,,Domowe” zlokalizowane jest kilkanaście firm, które bezpośrednio i pośrednio generują wpływy do budżetu gminy”. Ten ostatni argument został podkreślony przez Przewodniczącego Rady Powiatu Kolbuszowskiego Mieczysława Burka który uczestniczył we wspomnianej sesji i poparł postulaty mieszkańców. O skali tego osiedla niech świadczy chociażby liczba dzieci na ,,Domowym”: ,,z naszego osiedla do publicznych jednostek oświatowych Gminy Raniżów uczęszcza niemal siedemdziesięcioro dzieci’’. W swoim wystąpieniu na ten temat powiedziałem, że: ,,gdyby tylko dla dzieci z naszego osiedla utworzyć szkołę,  była by to trzecia szkoła w gminie pod względem liczby uczniów. I te dzieci w ogromnej większości uczęszczają do szkół w naszej gminie, co niestety ostatnio nie jest już tak oczywiste”.  W dalszej części mieszkańcy opisują warunki w jakich przychodzi im funkcjonować: ,,w okresie ciepłych i suchych dni z nawierzchni dróg unoszą się chmury pyłu i kurzu, co powoduje, że niemożliwe jest pozostawienie chociażby uchylonego okna czy przebywanie dłuższy czas na podwórku (…) każdy, nawet powoli przejeżdżający samochód wzbija tumany kurzu. Natomiast po opadach deszczu czy też w okresie roztopów drogi zamieniają się w błotniste szlaki.” Mieszkańcom zależy również na rozwoju całej gminy, dlatego piszą: ,,inwestowanie w drogi na naszym osiedlu przyczyni się do rozwoju naszej Gminy poprzez rozwój budownictwa mieszkaniowego oraz pozyskiwanie nowych mieszkańców”. Odnosząc się do tego argumentu powiedziałem: ,,jeżeli chcemy zatrzymywać mieszkańców oraz pozyskiwać nowych, to musimy inwestować w infrastrukturę drogową w takich miejscach jak osiedle ,,Domowe”, gdyż na przestrzeni ostatnich 20 lat właśnie nasze osiedle przyciągało nowych mieszkańców  do Raniżowa, czego przykładem jest bardzo wiele osób, które przyszły na sesję”. Obecna kadencja samorządowa najprawdopodobniej jest ostatnią, gdzie można pozyskać spore środki unijne, dlatego mieszkańcy piszą: ,,Sąsiednie gminy intensywnie poszukują środków na wsparcie inwestycji gminnych, w tym budowy dróg. Gminy intensywnie przygotowują się do pozyskania środków z Nowej Perspektywy Unijnej 2014-2020.” Na ten aspekt zwrócił uwagę radny Sławomir Spaczyński mówiąc, że być może część takich inwestycji udało by się zrealizować ze środków na rewitalizację, które są spore w obecnym rozdaniu. Sam będąc mieszkańcem wspomnianego osiedla, przedstawiłem pozostałym uczestnikom debaty skalę problemu z jakim mamy do czynienia:,, na osiedlu ,,Domowe” jest niemal 100 domów, a tylko około 20 z nich znajduje się przy drodze asfaltowej, pozostałe są tego luksusu pozbawione. Nie walczymy więc o drogę  dla kilku domów. O skali problemu niech świadczy to, że na naszym osiedlu jest 7,3 km dróg gminnych, oczywiście nie walczymy o wszystkie ale o te najważniejsze”. Ze strony Wójta Gminy Władysława Grądziela padła na ten temat deklaracja , że jedna  droga do końca obecnej kadencji będzie zrobiona.

Na koniec mieszkańcy podkreślają: ,,wzywamy Organy Gminy do podjęcia konkretnych działań, aby rozpocząć  inwestycje drogowe i zmienić warunki życia oraz pracy mieszkańców”. W imieniu mieszkańców zadeklarowałem:,, my tematu dróg na osiedlu ,,Domowe”  na pewno nie odpuścimy i nie pozwolimy o nim zapomnieć”. Trudno w całej tej sprawie odmówić mieszkańcom racji, wszak walczymy o coś co jest standardem w innych gminach, również tych sąsiedzkich, wcale nie jakoś bardzo bogatych. Całość pisma od mieszkańców do Wójta i Rady Gminy Raniżów  do wglądu na blogu autora artykułu: janpuzio.blogspot.com.

 

                                                                                                                          Jan Puzio

                                                                               Autor artykułu jest radnym Rady Gminy Raniżów

Artykuł z Korsa Kolbuszowskiego na temat apelu mieszkańców osiedla ,,Domowe" w Ranizowie w sprawie budowy dróg.

Dwa krótkie teksty znalezione w internecie na temat społeczności żydowskiej w Raniżowie

Krótki artykuł o społeczności żydowskiej w Raniżowie.

Nie wiemy, kiedy pierwsi Żydzi na stałe zamieszkali w Raniżowie. Zapewne - podobnie jak w innych miastach tego regionu - istotny rozwój osadnictwa żydowskiego przypadł na początek XIX wieku. Jak podaje Andrzej Potocki w swej książce "Żydzi w Podkarpackiem", w 1870 roku w miejscowości funkcjonowała gmina żydowska, której podlegali wyznawcy judaizmu z Raniżowa (271 osób), kolonii Ranischau (70 osób), Woli Raniżowskiej (165 osób) oraz Lipnicy (78 osób). W dniu 3 maja 1919 roku w Raniżowie doszło do antysemickich zamieszek, podczas których splądrowano wiele domów, sklepów i zakładów należących do Żydów. Zabito jedną osobę, kilkanaście innych doznało obrażeń. W 1921 roku podczas spisu powszechnego w miejscowości odnotowano 278 osób pochodzenia żydowskiego, co stanowiło 17,8 procent całej populacji. Historia tego sztetl dobiegła końca jesienią 1941 roku, kiedy to Żydzi zostali wysiedleni przez nazistów do Sokołowa Małopolskiego i Głogowa Małopolskiego, skąd później trafili do obozów zagłady. Dziś o dawnych żydowskich mieszkańcach miasta przypomina zniszczona nekropolia. Cmentarz żydowski w Raniżowie położony jest na północ od drogi z Kolbuszowej do Sokołowa Małopolskiego, w pobliżu stadionu sportowego. Jego lokalizację zaznaczono na przedwojennej, wojskowej mapie okolic Rudnika. Dziś w niewielkim lesie można odnaleźć jedynie nieliczne betonowe obramowania grobów. Nasz lokalny korespondent tak opisał swoje wrażenia po wizycie w tym miejscu: "Kirkut w Raniżowie jest w stanie gorszym niż zły. Na miejscu zastałem zarośla, śmieci i pryzmę kompostową, usypaną prawdopodobnie któregoś z mieszkańców. Nigdy nie widziałem takiej dewastacji i zaniedbania miejsca pochówku ludzi".

 

 

 

 

 

Tekst: K. Bielawski, B. Burkacki, pochodzi ze strony: www.kirkuty.xip.pl

 

I drugi tekst…

W 1870 r. do tutejszej gminy żydowskiej należało 744 osoby. Nie posiadała ona jednak wówczas ani oficjalnie zarejestrowanej bóżnicy, ani cmentarza, który założono kilkanaście lat później. W 1890 r. w samym Raniżowie było 271 Żydów, zaś w kolonii Ranischau – 70. W pobliskiej Woli Raniżowskiej w tym samym roku mieszkało 165 Żydów, natomiast w Lipnicy – 78. 3 V 1919 r. chłopi z okolicznych wsi ograbili w Raniżowie żydowskie sklepy i mieszkania. Ogółem splądrowano 25 domów. W trakcie tego tumultu zginął jeden Żyd, kilkunastu zostało rannych. Z Raniżowa pochodził Chude Jam, szklarz, ochotnik w Wojsku Polskim, uczestnik wojny polsko-ukraińskiej. W początkowym okresie okupacji znalazło tu schronienie 11 Żydów, wypędzonych z Łodzi. We wrześniu 1941 r. wysiedlono stąd, a także z okolicznych wsi, Żydów do Głogowa i Sokołowa, jako że teren był przygotowywany pod osadnictwo niemieckie. 1 XII 1942 r. w pobliskim Przewrotnem, w lesie Studzieniec, hitlerowcy rozstrzelali 5 ukrywających się Żydów i 6 Polaków za udzielanie im pomocy. Cmentarz żydowski w Raniżowie o powierzchni 0,75 ha, został zdewastowany przez hitlerowców w czasie II wojny światowj. Ostatni pochówek miał miejsce w 1942 r. Na terenie cmentarza można odnaleźć jedną betonową podmurówkę nagrobka oraz kilkanaście fragmentów i złamanych podstaw macew. Cmentarz jest nieogrodzony i nieoznakowany, porośnięty dość wysokim laskiem. Znajduje się obok boiska piłkarskiego, najłatwiej dojść do niego ulicą Św. Floriana. Formalnie cmentarz został zamknięty w 1957 r.

Tekst ze strony:www.sztelt.org.pl

 

Mam nadzieję, że z czasem uda mi się dotrzeć do większej ilości informacji na temat społeczności żydowskiej zamieszkującej w na terenie naszej Gminy do czasów drugiej wojny światowej. Jeżeli ktoś posiada jakieś ciekawe materiały czy informacje na ten temat, to zapraszam do kontaktu.

Pismo w sprawie dróg na osiedlu ,,Domowe" w Ranizowie

Poniżej zamieszczam pismo jakie zostało skierowane do Wójta i Rady Gminy Raniżów przez mieszkańców osiedla ,,Domowe" w Raniżowie w sprawie konieczności budowy dróg.

Czerwcowe widoki